بانوي شرقي

دردت به جان بي قرار پر گريه ام

banooyesharghi85 — Wed, 11 Jun 2008 13:46:18 GMT

هر جا روي برو

فقط رو به راه باش

تن را به غم مده

فرزند ماه باش

طوفان اگر نيي

دستت به من نمي رسد

ار دور گشته اي ، غمگين مباش

اي ناز تر ز ناز تمام ستاره ها

اي راوي حکايت دل ما در ميان موج

دستي تکان بده,

يک لحظه آه باش مرا و پناه باش

دارد يک چيزي يادم مي‌آيد

banooyesharghi85 — Mon, 19 May 2008 14:23:18 GMT

من از عطرِ آهسته‌ي هوا مي‌فهمم

تو بايد تازه‌گي‌ها

از اينجا گذشته باشي.

گفت‌وگويِ مخفي ماه و

پرده‌پوشيِ آب هم

همين را مي‌گويند.

ديگر نيازي به دعاي دريا نيست .

گلدان‌ها را آب داده‌ام ،

ظرف‌ها را شسته‌ام ،

خانه را رفت و رو کرده‌ام .

دنيا خيلي خوب است،

بيا!

علامتِ خانه‌بودنِ من

همين پنجره‌ي رو به جنوبِ آفتاب است،

تا تو نيايي

پرده را نخواهم کشيد.

سید علی صالحی

banooyesharghi85 — Tue, 06 May 2008 13:52:18 GMT

هنوز گوشم از گفتگوي بي گريه مان گرم بود!

از جايم بلند شدم،

پنجره را باز كردم

و ديدم زندگي هم هر از گاهي زيباست!

شنيدم كه كلاغ ديوار نشين حياط چه صداي قشنگي دارد!

فهميدم كه بيهوده به جنون ِ مجنون مي خنديدم!

فهيدم كه عشق،آسمان روشني دارد!

رو به روي عكس ِ سياه و سفيد تو ايستادم،

دستهايم را به وسعت ِ « دوستت مي دارم! » باز كردم،

و جهان را در آغوش گرفتم!؟

(يغما گلرويي)

banooyesharghi85 — Sun, 27 Apr 2008 14:03:18 GMT

ساده بیا دست من و بگیرو،

ساده نگیر این همه سادگی رو

ساده نگیر اگه هنوز می تونی،

پای همه سادگیات بمونی

خسته نشو اگه تموم راهها،

پیش تو و سادگیات بسته شن

طاقت بیار اگه همه آدما،

از اینکه پا به پات بیان خسته شن

آخر خط جاده های خسته،

نگو چقدر راه نرفته مونده

پشت دلت وقتی به خون نشسته،

چند تا ترانه است که کسی نخونده

دووم بیار خسته نشو از سفر،

جوونیتم بذار رو دوشت ببر

ترانه باش اون ور آخر خط

به نقطه میرسی بیا سر "خط"...!؟

افشین یداللهی

پيوست: اين آهنگ آرومم مي كنه.

رفتار من عادي ست

banooyesharghi85 — Thu, 17 Apr 2008 14:19:18 GMT

اما نمي دانم چرا اين روزها،

از دوستان و آشنايان هرکس مرا مي بيند .

از دور مي گويد:

اين روزها انگار حال و هواي ديگري داري .

اما من مثل هر روزم ،

با آن نشانه هاي ساده ،

با همان امضا همان نام و همان رفتار معمولي ،

مثل هميشه ساکت و آرام.

اين روزها تنها حس مي کنم ،

"گاهي کمي گيجم"

"گاهي کمي گنگم"

حس مي کنم از روزهاي پيش ،

قدري بيشتر اين روزها را دوست دارم

گاهي از تو چه پنهان ،

با سنگ ها آواز مي خوانم

و قدر بعضي لحظه ها را خوب مي دانم .

اين روزها گاهي از روز ، ماه ، سال ،از تقويم و از

روزنامه ها بي خبرم.

حس مي کنم گاهي کمي کمتر گاهي شديدا بيشتر هستم .

حتي اگر مي شد بگويم ،

اين روزها خدا را هم يک جور ديگر مي پرستم .

از جمله ديشب هم که از شب هاي بي رحمانه ديگر بود ،

من کاملاْ تعطيل بودم

اول نشستم خوب جوراب هايم را اتو کردم ،

تنها حدود هفت فرسخ راه رفتم ،

با کفش هايم گفت و گو کردم .

بعد از آن هم رفتم

تمام نامه هايم را زير و رو کردم ،

دنبال آن افسانه موهوم دنبال آن مجهول گشتم .

سطر سطر نامه ها را جست و جو کردم ،

چيزي نديدم!!

ديشب دوباره بي تاب در بين درختان تاب خوردم .

ديشب پس از سال ها فهميدم

که رنگ چشمانم کمي روشن است .

و بر خلاف سال هاي پيش ،

رنگ مشکي را از رنگ خاکستري دوست تر دارم .

اين روزها ديگر به راحتي اشک مي ريزم...

گاهي براي ياد بود لحظه اي کوچک يک روز کامل را

جشن مي گيرم .

گاهي صد بار در يک روز مي ميرم .

حتي يک شاخه از محبوبه هاي شب براي مردنم کافي است .

گاهي نگاهم در تمام روز با عابران ناشناس شهر

احساس گنگ آشنايي دارد .

گاهي دل بي دست و پا و سر به زيرم را

آهنگ يک موسيقي غمگين هوايي مي کند.

اما غير از اين حس که گفتم و

غير از اين رفتار معمولي و غير از اين حال و

هواي ساده و عادي ،حال و هواي ديگري در دل ندارم.

رفتار من عادي ست...

"قيصر امين پور"

بخوان به نام گل سرخ

banooyesharghi85 — Fri, 11 Apr 2008 14:42:18 GMT

بخوان به نام گل سرخ، در صحاري شب،

كه باغ ها همه بيدار و بارور گردند

بخوان، دوباره بخوان، تا كبوتران سپيد

به آشيانه ي خونين دوباره برگردند.

بخوان به نام گل سرخ، در رواق سكوت

كه موج و اوج طنينش ز دشت ها گذرد؛

پيام روشن باران،

زبام نيلي شب،

كه رهگذر ، نسيمش به هر كرانه برد.

ز خشك سال چه ترسي!

كه سد بسی بستند:

نه در برابر آب،

كه در برابر نور

و در برابر آواز و در برابر شور ...

در اين زمانه ي عسرت،

به شاعران زمان برگ رخصتي دادند،

كه از معاشقه ي سرو و قمري و لاله،

سرودها بسرايند ژرف تر از خواب،

زلال تر از آب.

تو خامشي، كه بخواند؟

تو مي روي، كه بماند؟

كه بر نهالك بي برگ ما ترانه بخواند؟

از اين گريوه به دور،

در آن كرانه ببين:

بهار آمده،

از سيم خادار، گذشته.

حريق شعله ي گوگردي بنفشه چه زيباست!

هزار آينه جاري ست.

هزار آينه اينك، به همسرايي قلب تو مي تپد با شوق.

زمين تهي دست ز رندان،

همين تويي تنها

كه عاشقانه ترين نغمه را دوباره بخواني.

بخوان به نام گل سرخ، و عاشقانه بخوان:

"حديث عشق بيان كن، بدان زبان كه تو داني"

"محمد رضا شفيعي کدکني"

قرارمان در حوالی قاف...

banooyesharghi85 — Tue, 01 Apr 2008 09:48:18 GMT

قصه‌ را كه‌ مي‌داني؟ قصه‌ مرغان‌ و كوه‌ قاف‌ را،

قصه‌ رفتن و آن‌ هفت‌ وادي‌ صعب‌ را، قصه‌ سيمرغ‌ و

آينه‌ را؟

قصه‌ نيست؛ حكايت‌ تقدير است‌ كه‌ بر پيشاني‌ام‌

نوشته‌اند.هزار سال‌ است‌ كه‌ تقدير را تأ‌خير مي‌كنم.

اما چه‌ كنم‌ با هدهد، هدهدي‌ كه‌ از عهد سليمان‌ تا

امروز هر بامداد صدايم‌ مي‌زند؛

و من‌ همان‌ گنجشك‌ كوچك عذرخواهم‌ كه‌ هر روز بهانه‌اي

مي‌آورد، بهانه‌هاي‌ كوچك‌ بي‌مقدار.تنم‌ نازك‌ است‌ و

بال‌هايم‌ نحيف. من‌ از راه‌ سخت‌ و سنگ‌ و سنگلاخ‌ مي‌ترسم.

من‌ از گم‌ شدن، من‌ از تشنگي، من‌ از تاريك‌ و دور

واهمه‌ دارم.

گفتي‌ قرار است‌ بال‌هايمان‌ را توي‌ حوض‌ داغ‌ خورشيد

بشوييم؟ گفتي‌ كه‌ اين‌ تازه‌ اول‌ قصه‌ است؟ گفتي‌ كه‌

بعد نوبت‌ معرفت‌ است‌ و توحيد؟ گفتي‌ كه‌ حيرت،

بار درخت‌ توحيد است؟ گفتي‌ بي نيازي...؟ گفتي‌ كه‌

فقر...؟ گفتي‌ كه‌ آخرش‌ محو است‌ و عدم...؟

آي‌ هدهد! آي‌ هدهد! بايست؛ نه، من‌ طاقتش‌ را

ندارم...

بهار كه‌ بيايد، ديگر رفته‌ام. بهار، بهانه‌ رفتن‌ است.

حق‌ با هدهد است‌ كه‌ مي‌گفت: رفتن‌ زيباتر است،

ماندن‌ شكوهي‌ ندارد؛ آن‌ هم‌ پشت‌ اين‌ سنگريزه‌هاي‌

طلب.گيرم‌ كه‌ ماندم‌ و باز بال‌بال‌ زدم، توي‌ خاك‌ و

خاطره، توي‌ گذشته‌ و گل.

گيرم‌ كه‌ بالم‌ را هزار سال‌ ديگر هم‌ بسته‌ نگه‌ داشتم،

بال‌هاي‌ بسته‌ اما طعم‌ اوج‌ را كي‌ خواهد چشيد؟

مي‌روم، بايد رفت؛ در خون‌ تپيده‌ و پرپر.

سيمرغ، مرغان‌ را در خون‌ تپيده‌ دوست‌تر دارد.

هدهد بود كه‌ اين‌ را به‌ من‌ گفت.

راستي، اگر ديگر نيامدم، يعني‌ كه‌ آتش‌ گرفته‌ام؛

يعني‌ كه‌ شعله‌ورم! يعني‌ سوختم؛ يعني‌ خاكسترم‌ را هم‌

باد برده‌ است.

مي‌روم‌ اما هر جا كه‌ رسيدم، پري‌ به‌ يادگار

برايت‌ خواهم‌ گذاشت. مي‌دانم، اين‌ كمترين‌ شرط‌

جوانمردي‌ است.

بدرود، رفيق‌ روزهاي‌ بي‌قراري‌ام!

قرارمان‌ اما در حوالي‌ قاف، پشت‌ آشيانه‌ سيمرغ،

آنجا كه‌ جز بال‌ و پر سوخته، نشاني‌ندارد...

عرفان‌ نظرآهاري

‌

پیشاپیش نوروزتون مبارک

banooyesharghi85 — Mon, 17 Mar 2008 09:31:18 GMT

خواستم توی آخرین پست امسال براتون بهترین آرزوها رو

بکنم، یاد شعر ویکتور هوگو افتادم که خیلی زیبا و

کامل این کارو کرده، پس به عنوان عیدی براتون

مینویسم امیدوارم خوشتون بیاد.لحظه سال تحویل ، یادتون

نره برای هم آرزوهای قشنگ و موندنی کنیم.

سالی سرشار از خوشبختی و آرامش و سعادت براتون

آرزو میکنم.

اول از همه برايت آرزومندم که عاشق شوي ،

و اگر هستي ؛ کسي هم به تو عشق بورزد ،

و اگر اينگونه نيست ؛ تنهاييت کوتاه باشد ،

و پس از تنهاييت ؛ نفرت از کسي نيابي.

آرزومندم که اينگونه پيش نيايد ؛ اما اگر پيش آمد ،

بداني چگونه به دور ازنااميدي زندگي کني .

برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي ،

از جمله دوستان بد و ناپايدار ، برخي نادوست ؛

و برخي دوستدار ، که دست کم يکي در ميانشان

بي ترديد مورد اعتمادت باشد.

و چون زندگي بدين گونه است ، برايت آرزومندم که

دشمن نيز داشته باشي

نه کم و نه زياد ؛ درست به اندازه

تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قرار دهد ،

که دست کم يکي از آن ها اعتراضش به حق باشد ،

تا که زياده به خودت غره نشوي .

و نيز آرزومندم مفيد فايده باشي ، نه خيلي غير ضروري

تا در لحظات سخت ، وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است ،

همين مفيد بودن کافي باشد تا تو را سر پا نگهدارد .

همچنين برايت آرزومندم صبور باشي ،

نه با کساني که اشتباهات کوچک مي کنند ،

چون اين کار ساده اي است

بلکه با کساني که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير

مي کنند و با کاربرد درست صبوري ات براي ديگران

نمونه شوي .

و اميدوارم اگر جوان هستي ، خيلي به تعجيل رسيده نشوي

و اگر رسيده اي به جوان نمايي اصرار نورزي ،

و اگر پيري تسليم نااميدي نشوي ،

چرا که هر سني خوشي و ناخوشي خودش را دارد ،

و لازم است بگذاريم در ما جريان يابند .

اميدوارم سگي را نوازش کني ،

به پرنده اي دانه بدهي و به آواز يک سهره گوش کني ،

وقتي که آواي سحرگاهيش را سر مي دهد ،

چرا که به اين طريق احساس زيبايي خواهي يافت

به رايگان .

اميدوارم که دانه اي هم بر خاک بفشاني ،

هر چند خرد بوده باشد

و با روييدنش همراه شوي ، تا دريابي چقدر زندگي

در يک درخت وجود دارد .

بعلاوه آرزومندم پول داشته باشي ، زيرا در عمل به

آن نيازمندي

و براي اينکه سالي يک بار پولت را جلو رويت بگذاري

و بگويي : اين مال من است ،

فقط براي اينکه روشن کني کدامتان ارباب ديگري است .

و در پايان اگر مرد باشي آرزومندم زن خوبي

داشته باشي .

و اگر زني ، شوهر خوبي داشته باشي ،

که اگر فردا خسته باشيد يا پس فردا شادمان

باز هم از عشق حرف برانيد تا از نو بياغازيد .

اگر همه اين ها که گفتم فراهم شد ،

ديگر چيزي ندارم برايت آرزو کنم!

به زندگي و عشق سلامي دوباره...

banooyesharghi85 — Fri, 29 Feb 2008 13:00:18 GMT

نگاه کن خورشيد مي بخشد و مي بخشد ولي هيچ وقت کم

نمي شود.

نگاه کن خورشيد هي مي ميرد ولي هي زنده مي کند.

اگر بتوانيم درک کنيم چه طور مي شود سوخت و

بازايستاد، چه طور مي شود بخشيد و کم نشد، چه طور

مي شود با روشن شدن خلق کرد و آفريد. با شفاف شدن و

حساس شدن ديده شد، چه طور مي شود به همه جا و همه کس

يکسان تابيد ، آن وقت است که مي شود خورشيد را درک

کرد.

اگر مي خواهي به آن عادت نکني هر روز دوستش داشته

باش. براي اين که چيزي را دوست داشته باشي بايد آن

را درک کني ، انگار تو قسمتي از آن و آن قسمتي از توست.

براي اين که اين حس تازه بماند، بايد فکر کني هر بار

که مي بيني اش انگار آخرين بار است که خورشيد را

مي بيني ، آن وقت خوب تماشايش مي کني طوري که نشود تو

را از چيزي که به آن مجذوب شدي جدا کرد.

و دوست داشتن يعني چيزي را که نمي شناسي و به سمتش جذب

مي شوي و از اين جذبه احساس خوبي داري کشف کني! براي

کشف کردنش صبر کني! انتظار بکشي و در اين مسير هوشيار

باشي. گاهي بي قرار شوي و از بي قرار شدن لذت ببري.

خورشيد چون به تو خيلي نزديک است نمي تواني در

چشمهايش خيره شوي. تو بايد به جاي خيره شدن به خورشيد

حضورش را احساس کني و از آن نيرو بگيري. گاهي براي

درک کردن چيزي که خيلي بزرگ است ، بايد از آن فاصله

گرفت وگرنه نمي تواني ببيني اش.

فاصله ها مي توانند امکاني براي بهتر ديدن و لمس کردن

باشند وقتي خورشيد غروب مي کند، تو دلت براي ديدنش

تنگ مي شود، جاي خالي اش را حس مي کني و وقتي دوباره

طلوع مي کند کشف مي کني که تو خورشيد را دوست داري،

چون بودنش با نبودنش برايت فرق مي کند.

اگر خورشيد مي تواند از دل تاريک خاک دانه اي خفته

در عدم را بيدار کند، پس چرا روزهايي چنين روشن و

تابناک مرا و روح مرا شيدا نکند؟

حجاب از دل بردار.

خورشيد تو را به عشق فرمان مي دهد.

هر روز صبح به خورشيد نگاه کن و بپرس امروز چه پيامي

براي بهتر شدن و زيباتر شدن داري؟

پيام عشق ، دوستي و محبتِ خود به آرامي در تن و جانت

نفوذ مي کند و راه را مي نمايدت.

پس به خورشيد سلامي دوباره، به زندگي و عشق سلامي

دوباره .

"هله پتگر"

طلوع

banooyesharghi85 — Mon, 04 Feb 2008 14:23:18 GMT

اگر از پايان گرفتن غم هايت نااميد شده اي

به خاطر بياور که زيباترين صبحي که تا

به حال تجربه کرده اي

مديون صبرت در برابر

سياهترين شبی هستي که هيچ دليلي براي تمام شدن

نمي ديد!!!