ونوسيها معيارهاي مختلفي دارند . آنها به عشق و ارتباط و زيبايي و روابط بها ميدهند. مدت زمان مديدي را صرف حمايت و كمك و پرورش همديگر ميكنند. عزت نفس آنها منوط به احساسات و كيفيت روابطشان مي باشد. آنها كمال را در سهيم بودن و رابطه داشتن تجربه ميكنند. ارتباط با ديگران براي ونوسيها حايز اهميت است. سهيم كردن ديگران در احساسات شخصيشان براي آنها مهمتر از كسب موفقيت در كار و نيل به هدف است. صحبت و داشتن رابطه با ديگران ،آنها را ارضا ميكند و برايشان منبع كمال است. براي مرد پذيرفتن و فهم اين موضوع بسيار ثقيل است. او زماني ميتواند به اين تجربه نزديك شود كه آن را با رضايت خود در نيل به هدف، پيروزي در يك مسابقه و حل مشكلش مقايسه نمايد
زنها به جاي اينكه هدف گرا باشند به روابط گرايش دارند. آنها بيشتر به اظهار لطف و محبت و توجه علاقمندند.قوه درك ونوسيها خيلي قوي است. آنها اين مهارت را با پيش بيني و توجه به نيازهاي ديگران در طول قرنها توسعه دارند. و از اينكه به نيازها و احساسات ديگران توجه دارند ،به خود ميبالند. ونوسي بي آنكه از او خواسته شود به يك ونوسي ديگر پيشنهاد كمك مي دهد و اين نشانه اي از محبت زياد اوست. چون اثبات شايستگي آنقدرها براي ونوسيها مهم نيست پيشنهاد كمك نيز نا خوشايند نمي باشد و نياز به كمك نشانه ضعف به شمار نميرود. اما مرد ممكن است در برابر ارايه طريق زن ،احساس اهانت بكند زيرا احساس ميكند زن به صلاحيت و توانايي او در انجام عمل اعتماد ندارد. در سياره ونوس ،مشورت و ارايه طريق نشانه اي از توجه است