| تبليغات | X |
پروردگارا
همچون هميشه لحظات تلخ تنهايي ام را با شيريني ياد تو بر وفق مراد ميسازم
تويي كه توانم دادي كه از بودنم بهترين بهره را ببرم
و به من آموختي كه مشكلات را بجان خود بخرم
ولي آيا اين من
در اين زندان بزرگ خويشتن توانسته است بهترين بهره بودن را از آن خود سازد؟؟ و در نبرد مشكلات به آسودگي تن نبازد؟؟؟ و همواره و همواره به عشق ابدي تو نازد؟؟؟
سخت است...... سخت
بارالهي ... دنيا آلوده شده است
و ديگر "دوست داشتن" – " نيكي" – " مهر " – " محبت " ..... در جاي خود معني نمي شوند
معبود من
دامني آلوده دارم ولي در عوض دريايي از التماس و تضرع قلبم را تسكين ميدهد
خدايا ..... " با تو بودن " پاك بودن است... مرا با خود همراه ساز ... و دمي از يادت دور نساز
خدايا ..... بخشنده اي و كريم .... مهرباني و رحيم
و من ! بنده رو سيه ات كه همواره بر درت ميكوبم تا از بند ماديات رهايم سازي و به اصل خود برساني
+ نوشته شده در دوشنبه 1385/02/18ساعت توسط ناز بانو |
