و آنگاه که گمان می کنی معشوق چه دستیافتنی است و وصل چه ممکن
 
وعشق چه آسان،خدا وارد کار ‏میشود وخیالت رادرهم میریزد ومعشوقت را درهم می کوبد؛

معشوقت،هر کس که باشد و هرجا که‏باشد وهر قدر که باشد. خداهرگز نمیگذارد

میان تو واو، چیزی فاصله بیندازد. معشوق می شکند وتو ناامیدمی شوی و
 
نمی دانی که ناامیدی زیباترین نتیجه عشق است
 
ناامیدی از‏اینجا وآنجا،ناامیدی از این کس و آن کس.ناامیدی از این چیز و آن چیز
 
تو ناامید می شوی وگمان میکنی که عشق بیهوده ترین کارهاست
 
و برآنی که شکست خورده ای و خیال‏می کنی که آن همه شور وآنهمه ذوق
 
وآن همه عشق راتلف کرده ای.اما خوب که نگاه کنی میبینی حتی قطره ای از عشقت،
 
حتی قطره ای هم هدرنرفته است.خداهمه را‏جمع کرده وهمه رابرای خویش برداشته
 
و به حساب خود گذاشته است.خدا به تومی گوید:

مگر نمیدانستی که پشت سرهر معشوق خداایستاده است؟
 
 توبرای من بود که این ‏همه راه آمده ای و برای من بود که این همه رنج برده ای
 
 و برای من بود که این همه عشق ورزیده ای. پس ‏به پاس این،قلبت را
 
 وروحت را ودنیایت را وسعت می بخشم واز بی نیازی نصیبی به تو می دهم.

و این‏ثروتی است که هیچ کس ندارد تا به تو ارزانیش کند.
 
فردا اما تو بازعاشق میشوی تاعمیق تر شوی و وسیع تر وبزرگ تر وناامیدتر.
 
تا بی نیازترشوی و به او‏نزدیکتر.
 
راستی اما چه زیباست وچه باشکوه وچه شورانگیز،
 
که پشت سرهرمعشوقی خداایستاده است!
 

                                                               عرفان نظرآهاری