خدا را شكر كه تمام شب صداي خرخر شوهرم را مي شنوم،

اين يعني او زنده و سالم است.

خدا را شكر كه ماليات مي پردازم ، اين يعني شغل

و در آمدي دارم.

خدا را شكر كه بايد ريخت و پاشهاي بعد از ميهماني

را جمع كنم ، اين يعني در ميان دوستانم بوده ام.

خدا را شكر كه لباسهايم كمي برايم تنگ شده اند ،

اين يعني غذاي كافي براي خوردن دارم.

خدا را شكر كه در پايان روز از خستگي از پا

مي افتم ، اين يعني توان سخت كار كردن را دارم.

خدا را شكر كه بايد زمين را بشويم و پنجره ها را

تميز كنم ، اين يعني خانه اي دارم.

خدا را شكر كه در مكاني دور جاي پارك پيدا

كرده ام ، اين يعني هم توان راه رفتن را دارم و

هم اتومبيلي براي سوار شدن.

خدا را شكر كه سر و صداي همسايه ها را مي شنوم،

اين يعني مي توانم بشنوم.

خدا را شكر كه اين همه شستني و اتو كردني دارم ،

اين يعني من لباس براي پوشيدن دارم.

خدا را شكر كه هر روز صبح زود بايد با زنگ ساعت

بيدار شوم ، اين يعني من هنوز زنده ام.

خدا را شكر كه گاهي اوقات بيمار مي شوم ، اين

يعني به ياد مي آورم كه اغلب اوقات سالم هستم.

خدا را شكر كه خريد هداياي سال نو ، جيبم را

خالي مي كند ، اين يعني عزيزاني دارم كه مي توانم

برايشان هديه بخرم.

از کتاب "مشکلات را شکلات کنید" ـ مسعود لعلی