ورنه ره خود گیر و یکی راهگذر باش

هم نعره امواج گرت عربده ای نیست

در برکه آسایش خود زمزمه گر باش

هشدار ! که یخ تاب تب عشق ندارد

گر بسته قالب شده ای فکر دگر باش

عیسات اگر جان بدمد شب پره ای باز

وام از نفس عشق کن و مرغ سحر باش

هر خواب رگی در خور خون تو و من نیست 

از خون منی ! در رگ بیدار خطر باش